Öxlin hans afa

Afi Árnason hringdi í mig á dögunum og sagðist vera með yrkisefni. Fyrir skemmstu varð hann nefnilega fyrir því óláni, að snúa sína vinstri öxl úr lið. Þetta gerðist á göngutúr uppi í Kjós, þegar hann hugðist ganga yfir illa brúaðan skurð. Fyrr um kvöldið höfðu amma og afi snætt holu-grillað læri ásamt vinahjónum sínum, Erlu og Himma, eins og þeirra er siður og drukkið með því vín úr spænskri ,,belju". Himmi var honum samferða í göngutúrnum, og vitni að útúrsnúningi axlarinnar.
Núna, þegar öxlinni hefur verið kippt í liðinn, segir afi hana sennilega betri en áður.

Oft, er stígum ævidans
eitthvað markvert gerist
eins og þegar öxlin hans
afa úr liðnum snerist.

Minning um það lifir ljós
(ljótt jú annað væri).
Úti á palli, uppi í Kjós
átu holu-læri.

Þau drukku, sól uns settist þar
og supu margir hvelju;
því guðdómlega vínið var
víst úr spænskri belju.

Upp á dal var haldið hratt
og hér skal fest á prenti
að oní skurðinn afi datt -
og á hvolfi lenti.

„Svona“, sagði hann, „fer sem fer,
féll nú góður drengur.
Mér er ljóst að öxlin er
ekki í liðnum lengur.“

Nú var fyrir skildi skarð
en skrítið þótti mikið
að bjöguð öxlin bara varð
betri fyrir vikið.

Á bragaþingi í Efri-Vík 2009

Lesið upp á bragaþingi í Efri-Vík 29. ágúst 2009:

Í kvöld, kæru gestir, þér kvæðamenn mestir,
kveikjum vér ljóðanna eld
og vonum að pestir og vanheilsubrestir
verði oss fjarri í kveld.

Amann vér kyrjum er andann vér styrkjum -
á amstrinu vinnum vér bug.
Blýantinn virkjum - af alúð vér yrkjum
um allt, sem oss dettur í hug.

Um heima og geima lát stuðlana streyma
og um stórbrotna kvæðanna borg.
Vér látum oss dreyma - hér leyfist að gleyma
lífsins angist og sorg.

Sem tíðkaðist forðum, vér tendrum og skorðum
vort tungumál ennþá að vild.
Og sjá, hér að borðum fólk situr, sem orðum
kann saman að raða af snilld.

Í kvöld, kæru gestir, þér kvæðamenn mestir
sigla kvæðin hinn ljóðræna sjó.
Nú held ég að flestir, sem hér eru sestir,
hafi af mér fengið nóg.

Í minningu Derricks

Konungur leynilögregluþáttanna, Derrick, er látinn.

Sakamálin leysti' af list
löggumann, sem þekkti Krist.
Góðan höfum gæðing misst.
Guter Mann gestorben ist.

Elsku Guð, hvað get ég sagt,
gráan slæ ég sorgartakt.
Spyrjum þann, sem var á vakt:
Wer hat Derrick umgebracht?

Takk fyrir mig!

Ég hef séð Ísland gera jafntefli við heimsmeistara í fótbolta á Laugardalsvelli, ég hef séð handboltalandsliðið tryggja sér sæti á stórmótum með marki á lokasekúndunum, ég hef séð skólann minn hampa mörgum sigrum í milliskólakeppnum og ég hef séð ömmu mína skafa happaþrennu til vinnings. Engin af þessum upplifunum jafnast þó á við þá, sem ég átti um sl. helgi.

Fyrir hefur komið að ég hef heyrt til fólks, sem lýst hefur þeirri skoðun sinni að golf sé tilgangslaust og jafnvel leiðinleg íþrótt - bæði að leika og jafnvel enn frekar á að horfa. Þeir sem horfðu á lokaholur Íslandsmótsins um sl. helgi á RÚV (eða mættu jafnvel á völlinn) ættu að hafa sannfærst um hið gagnstæða.

Þessi flippað klikkaða skemmtun sem boðið var upp á um helgina var einkum og sér í lagi einum manni að þakka - Ólafi Birni Loftssyni. Maðurinn stóð uppi sem Íslandsmeistari eftir svo ótrúlegar lokaholur að jafnvel handritshöfundi klisjukenndustu Hollywoodkvikmyndar sögunnar hefði varla dottið annað eins til hugar sem söguefni. En þetta var engin saga - þetta var raunverulegt. Ólafur lék fjórar seinustu holur vallarins (sem eru kallaðar „Final four“ og frægar sem erfiðustu lokaholur landsins) allar á fugli og tryggði sér þar með umspil við Stefán Má Stefánsson (eða vonda kallinn, eins og vistfólk Fossheima á Selfossi kallaði hann). Innáhögg Ólafs á 18. flötina heppnaðist reyndar ekki fullkomlega. Langt og geypilega erfitt pútt átti hann eftir fyrir fuglinum sem mundi tryggja honum umspil.

Svo púttað'ann boltanum beint móti golunni
og boltinn fór rúllandi' í áttina' að holunni
og fólkið af mögnuðum fögnuði hoppaði
er fannhvítur boltinn í holuna skoppaði.

Ákaft þá fjölmenni' í kór heyrðist hvíslandi:
„Christ! Þessi drengur er bestur á Íslandi!“

Stefán klúðraði stutta púttinu sínu og umspil varð raunin. Nú voru velflestir áhorfendur komnir á band Ólafs, því geislandi sigurviljinn hreif alla viðstadda. Ólafur lék golf sem Íslendingar hafa hingað til aðeins fengið að sjá í sjónvarpsútsendingum frá fjarlægum slóðum. Enginn varð heldur svikinn af spilamennskunni í umspilinu. Eftir magnaðan viðsnúning sem innihélt m.a. fimm fugla í röð á erfiðustu holunum hampaði Ólafur Íslandsmeistaratitlinum við fögnuð viðstaddra - fögnuð sem Ólafur átti sannarlega skilið eftir að hafa upp á sitt einsdæmi boðið upp á e-ja skemmtilegustu íþróttaupplifun fyrr og síðar.

Sorgardagur

Í dag er sorglegur dagur.

Alþingi samþykkti tillögu ríkisstjórnar um að Ísland sæki um aðild að ESB. Í þessari tilvonandi umsókn mun felast viljayfirlýsing - yfirlýsing um að Ísland vilji ganga í ESB. Þessi yfirlýsing er ekki gefin út í nafni þjóðarinnar heldur í nafni Jóhönnu Sigurðardóttur og restinni af Alþingishyskinu. Nú sit ég og hlusta á Jóhönnu Sig. lýsa því yfir að þessi kosning hafi verið sú ,,gleðilegasta" sem hún hafi tekið þátt í, þ.e. sú gleðilegasta síðustu u.þ.b. 100 árin. Henni finnst gleðilegt að Ísland hafi í dag stigið stórt skref í átt til þess aumingjaskaps að láta tímabundna efnahagserfiðleika einnar kynslóðar hlekkja þá sem erfa munu landið um aldur og eilífð þungum hlekkjum ESB.

Skárra mér þætti að skrimta í íslenskum tötrum
en skjögra um eilífð í evrópskum bandalagsfjötrum.

Skáldið, sem nennt'ekk'að yrkja

Það er gæfa að fá að starfa við eitthvað sem manni finnst skemmtilegt. Þannig hef ég alltaf öfundað atvinnuíþróttamenn, t.d. Tiger Woods. Margir eru hins vegar í þeirri stöðu að finnast leiðinlegt í vinnunni. T.d. mætti ímynda sér skáld, sem finnst leiðinlegt að yrkja. Þetta óheppna skáld gæti e.t.v. komið hugsunum sínum á blað e-n veginn svona:

Nú get ég ekki orða bundist.
Ó, mér hefur lengi fundist
erfitt hug minn visna að virkja -
verða sífellt meir að yrkja.
Mér það vekur vondan leiða
að vaða stuðladjúpið breiða.
Grafa í mosagróna þanka -
grípa í tóman orðabanka.
Sí og æ með orð að bruðla,
en sú mæða að finna stuðla,
afla ríms og réttra orða
úr ræfilslegum orðaforða.
Ég alla daga veð í villu
á verulega rangri hillu,

því fátt er leiðinlegra en það
að láta stuðlað rím á blað.

Steindor.is

Hingað til hefur verið algengt það vandamál, að fólk kæmist ekki inn á síðuna mína, því það gat ekki munað slóðina. Þetta átti meðal annars við um mömmu. Á þessu hefur nú verið ráðin bót, því nú má sækja þessa síðu með því að stimla einfaldlega: www.steindor.is í vafragluggann.

www.steindor.is

Internet á Íslandi (ISnic) býður nú upp á þá frábæru þjónustu að áframsenda fyrir mann ákveðið lén yfir á aðra síðu. Núna geta bloggarar sem sagt farið á www.isnic.is og stofnað sitt eigið .is-lén (t.d. steindor.is) og látið þá, sem það lén stimpla í vafrann sinn, lenda á blogsíðunni sinni.

Á 50 lítrum...

Á bls. 12 í Morgunblaðinu í dag, 30. maí, er merkileg grein eftir Gunnhildi Örnu Gunnarsdóttur um áhrif bensínskattálagningar vinstristjórnarinnar. Á myndrænan hátt er sýnt hver áhrif verðhækkunin hefur á VW Golf annars vegar (bíll A) og Land Cruiser hins vegar (bíll B). Niðurstaðan er þessi, orðrétt upp úr greininni:

Bíll A - fyrir hækkun: 667 km á 50 lítrum
Bíll A - eftir hækkun: 571 km á 50 lítrum

Bíll B - fyrir hækkun: 385 km á 50 lítrum
Bíll B - eftir hækkun: 329 km á 50 lítrum

Svo segir ennfremur, orðrétt:

Bíll A kemst 96 km styttra á 50 lítrum eftir hækkun.
Bíll B kemst 56 km styttra á 50 lítrum eftir hækkun.

Þetta þykja mér stórfréttir! Bölvuð vinstristjórnin hefur greinilega ekki aðeins hækkað verðið á hvern bensínlítra, heldur hefur hún ennfremur séð til þess að hver bensínlítri skili bílnum styttra áleiðis en áður! Sennilega með því að þynna það með vatni.

Hvaða áhrif ætli verðhækkunin á áfengið hafi eiginlega? Þarf framvegis tvær kippur af bjór í stað einnar til að verða sæmilega kenndur?

Úr hörðustu átt

Forsíða DV.is þessa stundina (21. maí kl. 02.30) finnst mér með eindæmum skemmtileg. Á áberandi stað er grein, sem segir frá málfræðiambögu Sigmundar Ernis Rúnarssonar, sem sagði fjórum sinnum ,,hvers á þjóðin skilið?" í sinni fyrstu ræðu á Alþingi. DV segir síðar í greininni:

Í fyrstu mátti ætla að um meinlegt mismæli hefði verið að ræða, en því var ekki að heilsa. Sigmundur Ernir ítrekaði amböguna um hvers þjóðin ætti skilið og þegar upp var staðið hafði hann spurt fjórum sinnum með sama orðalagi.

Í sjálfu sér sé ég ekkert athugavert við að DV.is bendi á þetta. Það væri enda varla í frásögur færandi, nema fyrir þá sök að vinstra megin við þessa grein er risastór fyrirsögn, sem segir: ,,Jackson frestar fjórum tónleikum". Á sama hátt og við tölum um fernar buxur (en ekki fjórar) tölum við um ferna tónleika, en ekki fjóra. E.t.v. hefði mátt ætla að þarna væri um meinlega misritun að ræða hjá DV.is, en því er ekki að skipta, enda ítrekar höfundur amböguna í greininni sjálfri.

Meðfylgjandi er mynd af forsíðu DV.is.

Ömmi mælir

Hlustaðu, þjóð, því ég færi þér fögnuð,
svo fljótt munu lýsast upp blikur.
Nú leysi ég vandann og lausnin er mögnuð!
Sú lausn - er að skattleggja sykur.

Skipt um Jóhönnu

Því miður reyndist sú Jóhanna sem átti að tala máli Íslands út á við og sýna umheiminum að á Íslandi búa ekki bara álfar út úr hólum vera álfur út úr hól og að auki haldin útlendingafælni á hæsta stigi.

Því hefur verið skipt um Jóhönnu til að gegna þessu hlutverki. Hin nýja er ólíkt myndarlegri og þorir ekki aðeins að tala við útlendingana, heldur syngur hún fyrir þá líka.

Ég fylgist með ykkur...

Fyrir um mánuði síðan tengdi ég fullkomnustu útgáfuna af Teljara Modernus (þar sem ég vinn) við bloggsíðuna mína. Teljarinn býður upp á fjöldann allan af skemmtilegum möguleikum. M.a. sé ég hvaðan þið, lesendur góðir, sækið síðuna, og get fengið upplýsingarnar settar upp á smekklegan hátt í skífurit. Hér eru dæmi um tvo daga, þar sem skiptingin milli Reykjavíkur og landsbyggðarinnar kemur sérstaklega skemmtilega út:

Ennfremur get ég sótt upplýsingar um greiningu notenda vefjarins eftir löndum. Síðan ég gangsetti teljarann hefur fólk frá Danmörku, Noregi, Þýskalandi, Frakklandi, Bandaríkjunum, Kanada, Kólumbíu og Viet Nam álpast inn á síðuna. 93,9% af ykkur, notendur góðir, komið þó frá Íslandi.

Leiðandi spurningar

Ég hef tvisvar starfað sem símasölumaður og í bæði skiptin setið námskeið, þar sem kennt var hvernig best er að plata fórnarlamb símasölu til að kaupa það sem selja skal. Lykilatriði er að spyrja leiðandi spurninga. T.d. er, að lokinni vörukynningu, óvænlegt að segja: ,,hvernig líst þér á þetta?". Frekar skaltu segja: ,,Líst þér ekki bara vel á þetta?"

Þetta bragð kunna þeir sem framkvæma skoðanakannanir (og vita hvaða niðurstöðu þeir vilja sjá) líka. Þannig sýna skoðanakannanir, sem ESB-sinnar þreytast seint á að vitna í, að meirihluti þjóðarinnar vilji ,,fara í aðildarviðræður". En í spurningunni ,,vilt þú að Ísland fari í aðildarviðræður við ESB?" felst blekking. Þarna er reynt að hylma yfir þá staðreynd að ,,aðildarviðræður" eru eftirleikur aðildarumsóknar. Hlutlaus spurning væri: ,,Vilt þú að Ísland sæki um aðild að ESB?" Ég er ekki viss um að jafnmargir myndu svara þeirri spurningu játandi. Svo illa vill hins vegar til að framkvæmendur ESB-kannana eru ESB-sinnar, eins og sannast á orðalagi spurninganna.

Margir, einkum fjölmiðla- og stjórnmálamenn auk að sjálfsögðu þorra moggabloggara, halda því fram að ekkert neikvætt geti mögulega falist í því ,,að fara í aðildarviðræður" og að þeir sem séu á móti því séu bæði þverir og vitlausir. En hvað eru aðildarviðræður annað en afleiðing aðildarumsóknar? Og hvað er umsókn um aðild að ESB annað en yfirlýsing um vilja til að ganga í ESB? Ef fyrirtæki auglýsti laus störf og segði alla sem sæktu um fá starfsviðtal, væru þá allir sem ekki vildu sækja um þverir og vitlausir? Fælist ekki í umsókninni yfirlýsing um að vilja fá starfið?

Af sömu ástæðu og ég vil ekki lýsa yfir vilja til að ganga í ESB vil ég ekki sækja um aðild - og þar af leiðandi ekki heldur fara í aðildarviðræður. Þetta er eins og það að ef ég væri vinstrigrænn umhverfissinni myndi ég líklega ekki vilja sækja um starf í álveri (þ.e. fara í starfsviðræður við álver).

Hættum svo að nota þetta asnalega orð, aðildarviðræður, sem Samfylkingin með hjálp fjölmiðla í landinu hefur tekist að gera að ráðandi hugtaki yfir það sem með réttu heitir aðildarumsókn.

Af raunum laganemans

Hafin enn og aftur próf -
endurtekin saga.
Nú fæst ég mest við meðalhóf
og meginreglur laga.

Glósur veð ég hátt í háls
og heftin gegnum malla.
Enda, skv. eðli máls,
ekki tækt að falla.

Mér er hvorki ljúft né létt
að lesa - og það í skyndi -
eina bók um eignarrétt
og aðra um veðréttindi.

Verst af öllu þó er það,
sem þyrfti helst að skána,
að þurfa að kunna utan að
alla stjórnarskrána.

Já, námið, það er bölvað baks
og basl, sem hjartað stingur.
Ó, ef ég gæti aðeins strax
orðið lögfræðingur.

Sammála ósammála.is

Á osammala.is fer fram undirskriftasöfnun gegn aðild Íslands að ESB. Vefurinn er augljóslega settur upp til höfuðs vefnum sammala.is, þar sem undirskriftasöfnun andstæðs markmiðs fer fram. Rúmlega 14 þús. manns hafa skráð sig á sammala.is og rúmlega 4 þús. á osammala.is. Þess ber þó að geta að sammala.is var stofnaður 17. mars og hefur mikið verið auglýstur og kynntur en osammala.is var stofnaður 22. apríl og hefur ekkert verið auglýstur.

Meðal krafna sem osammala.is gerir er þessi hér:

Það er ennfremur skoðun okkar að ef til þess kæmi að sótt yrði um inngöngu í Evrópusambandið sé það eðlileg krafa að aukinn meirihluta kjósenda þurfi til þess að hún nái fram að ganga. Ekki sé ásættanlegt að slíkt hitamál yrði samþykkt einungis með naumum meirihluta.

Þessu er ég afskaplega sammála. Mér finnst ekki ásættanlegt að naumur meirihluti þjóðarinnar geti neytt nauman minnihluta inn í Evrópusambandið. Og ekki nóg með það að naumur minnihluti þeirrar þjóðar sem núna byggir landið yrði þannig neyddur þangað inn, heldur yrðu ókomnar kynslóðir neyddar þangað líka. Við megum ekki gleyma því að íslenska þjóðin tekur sífelldum breytingum. Hvaða rétt hefur helmingur þjóðarinnar sem byggir landið á einum tímapunkti til að taka ákvörðun, sem hlekkir ekki bara hinn helminginn heldur líka allar ókomnar kynslóðir höndum og fótum þungum hlekkjum Evrópusambandsins?

Ég óttast að ef sú þjóð sem núna byggir Ísland lætur tímabundna efnahagserfiðleika hrinda sér út í það að semja sig inn í Evrópusambandið - afsala til Brüssel því fullveldi sem forfeður okkar börðust fyrir um þarsíðustu aldamót - verði hún fordæmd fyrir sjálfselsku og eigingarni, hugleysi og aumingjaskap - jafnvel landráð - af komandi kynslóðum. Það er skammgóður vermir að pissa í skóinn sinn - ef þá leið á að fara finnst mér annað ótækt en að um það sé sammála þorri þjóðarinnar en ekki helmingur.


Á Frónsins feigðartákni
nú fjarskamikið ber.
Mér býður við því bákni
sem bandalagið er.

Öndverðir meiðar

Þegar kemur að Evrópumálum hlýtur fólk í megindráttum að skiptast í þrjár fylkingar. Í fyrsta lagi fólk sem er hlynnt aðildarumsókn Íslands að ESB, í öðru lagi fólk sem er henni andvígt og í þriðja lagi fólk sem er alveg sama.

Margir hafa sterkar skoðanir á þessu máli og ég held að fæstir falli í þriðja flokkinn. Jafnvel má ætla að fyrir mörgum sé þetta nógu stórt mál til þess að stefnur flokkanna hvað það varðar hafi skipt sköpum um hvar atkvæði þeirra lenti í nýafstöðnum kosningum.

Fyrir kosningarnar má segja að aðeins hafi tveir flokkar tekið einarða afstöðu með eða á móti aðildarviðræðum við ESB. Það voru einmitt þeir flokkar sem mynduðu 80-daga minnihlutastjórnina, sem þar skipuðu sér á fullkomlega öndverða meiða. Þrátt fyrir að hafa þverandsnúnar skoðanir á þessu mest áberandi kosningamáli sameinast þeir nú um að mynda saman ríkisstjórn og hafa, að því er virðist, þegar leyst úr þessum ágreiningi þannig að Vinstrigrænir gefi Samfylkingunni lausan taum í Evrópumálum en fái í staðinn stóreflt umhverfisráðuneyti til eigin afnota.

Nú spyr ég: Er of langsótt að leggja saman tvo og tvo og komast að þeirri niðurstöðu að þessi atburðarás sé öll sömul fyrir fram ákveðin? Getur verið að flokkarnir hafi tekið sameiginlega ákvörðun snemma í kosningabaráttunni um að skipa sér öfgafullt hvor til sinnar áttarinnar í afstöðunni með og gegn ESB-aðild í von um að tryggja sér atkvæði allra sem hafa sterkar skoðanir á málinu, hvort sem þeir eru andvígir aðild eða fylgjandi?

Bjarni Harðarson, fullveldissinni og bóksali á Selfossi, ritaði grein í Morgunblaðið skömmu fyrir kosningar þar sem hann upplýsti að hann greiddi VG sitt atkvæði vegna Evrópuafstöðu þeirra. Eflaust hafa margir tekið þann sama pól í hæðina. Hvað fær þetta fólk nú fyrir það atkvæði sem það greiddi gegn ESB-aðild? Aukin umsvif umhverfisráðuneytisins? Skyldi það taka því sem ásættanlegri sárabót fyrir uppgjöf VG í Evrópumálum og enga baráttu gegn aðildarviðræðum?

Af nýju þingi

Ég get ekki farið í grafgötur með það hve fátt mér finnst um fína drætti þegar kemur að háttvirtu þingmönnunum okkar 63. Tæplega helmingur þeirra er með öllu reynslulaus (sem sumir virðast líta á sem kost!), lítið sem ekkert af mögulegum ráðherraefnum hefur sérfræðiþekkingu á æskilegu sviði og líklegasti verðandi forsætisráðherrann er Jóhanna Sigurðardóttir.

Á úldinn minnir þingið þara,
það er ljótur fengur.
Fjárhagskreppan fær að vara
fjórum árum lengur.

--

Frónið hefur kreppu kynnst
af kröppum mætti.
Samt er þarft að þess sé minnst
með þessum hætti:
Á Alþinginu fátt mér finnst
um fína drætti.

Nokkrar ástandsvísur

Ef að sleppa á Ísland hratt
út úr kreppumynstri,
er þá snjallt að stefni statt
og stöðugt allt til vinstri??

---

Ógnarvandi eitlar hér,
ullu klandri sóðar.
Nú til fjandans farin er
framtíð lands og þjóðar.

---

Í tilefni hugmynda um þau mótmæli að éta kjörseðilinn sinn:

Á þingmenn herjar hatrömm pest,
af hefð og gömlum vana.
Ef til vill er bara best
að borða kjörseðlana.

Ég var að hugsa um að fara úr buxum

Þótt setningin í fyrirsögninni beri það e.t.v. ekki með sér svona við fyrstu sýn, þá er hún uppfull af snilli. Snillina er auðveldara að greina þegar setningin er sett upp á þennan hátt:

Ég var að huxum
að far' úr buxum.

Þarna er galdratækinu rími beitt á afbragðssnjallan og -frumlegan hátt af sprelligosunum í Baggalúti. Þessa ljóðlínu má heyra undir blálokin á laginu Kósíkvöld í kvöld, sem er uppáhaldslagið mitt þessa dagana. Raunar verður maður að leggja vel við hlustir til að greina snillina, en lagið er byrjað að fjara út (hljóðstyrkur minnkar smám saman) þegar hún á sér stað. Þar að auki er ljóðlínan ekki hluti af texta lagsins, eins og hann er prentaður í bæklingi hljómskífunnar sem hýsir það (hér má hlusta á lagið, lengst til hægri).

Reyndar er víða í laginu beitt afspyrnusmellnu og -skemmtilegu rími og frumlegar leiðir farnar í þeim efnum. Nokkur dæmi:

Skelfing er ég leiður á því að húka hér.
- Ég hugsa að þú þurfir einhvern að strjúka þér.

Algert óhóf, spennulosun og spilling blind.
Sparistellið, franskar vöfflur – og hryllingsmynd.

Mér áskotnuðust vindlar, við skulum púa þá.
- Ég væri til í pottinn, nennirðu að skrúfa frá?

Langaði bara að miðla snillinni - vonandi hefur einhver gaman af þessu.

Gerði sig að fífli

Árni Pétur Guðjónsson, leikari, gerði sig að fífli í morgunútvarpi Rásar 2 í morgun (15. apríl), þar sem hann var m.a. að ræða um ,,hústökufólkið" svokallaða. Þeir sem vilja heyra fíflgjörning Árna geta gert það á þessari slóð: http://dagskra.ruv.is/ras2/4441094/2009/04/15/ - og hlustað frá 33:30.

Að mestu fífli gerði hann sig þegar hann beindi þeim tilmælum til fólks að fara í húsið og tala við þessa krakka - en það þýddi hins vegar ekkert fyrir fullorðið fólk að segja þeim að þetta væri ekkert nýtt, hipparnir í gamla daga hefðu líka gert svona lagað. Svo segir Árni Pétur orðrétt: ,,þú veist, það á bara að skjóta fólk sem segir svoleiðis - það er alveg satt!". Þetta má heyra frá tíma 36:40 og áfram. Þarna hefur Árni Pétur annaðhvort gleymt því í smástund að hann var gestur í útvarpsþætti og eyru stórs hluta þjóðarinnar heyrðu til hans, eða þá að hann er bara ekki betur gefinn en þetta.

En þetta er ekki eina tilvikið í þessu viðtali þar sem Árni gerði sig að fífli. Honum er mikið í mun víðs vegar í viðtalinu að koma að þeirri skoðun sinni að eignarréttur sé nú bara eitthvað kjaftæði, sem hafi ekki gefið okkur neitt. Þegar honum er bent á að það þyrfti nú að hafa samráð við eiganda hússins bregst hann við með orðunum: ,,Samráð við eiganda, samráð við eiganda, þú veist þessi eignarréttur - ég æli bara á þetta. Það er alveg satt! Hvað er þessi eignarréttur, hvað hefur hann gefið okkur þessi eignarréttur?" (37:45 o.áfr.). Þarna lýsir Árni yfir yfirþyrmandi vanþekkingu og gerir sér sennilega ekki ljósan nokkurn skapaðan hlut um þýðingu, inntak eða mikilvægi eignarréttar.

Þessi maður er fenginn í Ríkisútvarpið vikulega til að fara yfir fréttir líðandi stundar. Hann mætti þá sennilega kalla álitsgjafa, en slíkir hafa sprottið upp sem aldrei fyrr á undanförnum mánuðum. Sem skattgreiðandi mótmæli ég veru þessa vanhæfa manns í Ríkisútvarpinu.

-----
Ein lítil braghenda um Michael Jackson að lokum:

Michael Jackson má sinn fífil muna fegri.
Hann var miklu myndarlegri
meðan hann var ennþá negri.